மின்னுவதெல்லாம் பொன்னல்ல..

சமீபத்தில் சமூக வலைத்தளங்களில் ‘தன்னானே தானா…’ பின்னணி இசையுடன் மக்களை முகம் சுளிக்க வைத்த ஒரு கிரிஞ்ச் (Cringe) ரீல்ஸ் வலம் வருவதைப் பார்த்திருப்பீர்கள். அதில், அந்த அரசியல்வாதி காலில் செருப்பு கூட அணியாமல், ‘மிகவும் எளிமையானவர்’ என்பது போல் பில்டப் செய்யப்பட்டிருக்கும். ஆனால் நிஜத்தில், அதே அரசியல்வாதி தனது பிரச்சாரப் பேரணிக்குக் கைகளில் விலையுயர்ந்த நகைகள் ஜொலிக்க, சொகுசு காரில் இருந்து செருப்புடன் வந்திறங்கியது அம்பலமானது. மக்களை ஏமாற்ற நினைத்து ‘மொக்கை’ வாங்கிய அப்பட்டமான பி.ஆர் (PR) நாடகம் இது!

உங்கள் அபிமான நடிகர் நிஜமாகவே நல்லவரா? அல்லது அது பல கோடி ரூபாய் PR நாடகமா?

திரையில் தெரிவதெல்லாம் உண்மையா? உங்கள் அபிமான ‘ஸ்டார்’ எப்படி உருவாக்கப்படுகிறார்? – PR ஏஜென்சிகளின் ரகசிய உலகம் பற்றி மிக விரிவாகக் காண்போம்..

சமூக வலைத்தளங்களில் ஸ்க்ரோல் செய்துகொண்டே இருக்கும்போது, திடீரென உங்களுக்குப் பிடித்த ஒரு நடிகர் ஆதரவற்றோர் இல்லத்திற்குச் சென்று உணவு வழங்கும் வீடியோ கண்ணில் படுகிறதா? அல்லது ஒரு இன்ஸ்டாகிராம் பிரபலம் எந்த மேக்கப்பும் இல்லாமல் அழுதுகொண்டே தன் வாழ்க்கைப் போராட்டத்தைப் பற்றிப் பேசும் ரீல்ஸ் ட்ரெண்ட் ஆகிறதா? “அட, எவ்வளவு நல்ல மனுஷன்!” என்று நீங்கள் நினைத்து லைக் பட்டனை அழுத்தும் அந்த நொடி, தற்செயலானது அல்ல. அது பல கோடி ரூபாய் முதலீட்டில் இயங்கும் ‘செலிபிரிட்டி மேனேஜ்மென்ட் கம்பெனிகள்’ (Celebrity Management Companies) மற்றும் PR (Public Relations) ஏஜென்சிகளால் மிகவும் துல்லியமாகத் திட்டமிடப்பட்ட ஒரு உளவியல் நாடகம்.

சினிமா, அரசியல், சமூக வலைத்தளங்கள் என நாம் இன்று பார்க்கும் ஒவ்வொரு பிரபலத்தின் பிம்பமும் ஒரு ‘பிராண்ட்’ (Brand). ஒரு சோப்பையோ அல்லது செல்போனையோ எப்படி கவர்ச்சியாக பேக் செய்து விற்கிறார்களோ, அதே போலத்தான் மனிதர்களையும் ஒரு ‘ப்ராடக்ட்’ ஆக மாற்றி விற்கிறார்கள். இது எப்படி நடக்கிறது? எப்படி நம்மை உளவியல் ரீதியாக முட்டாளாக்குகிறார்கள்? அரசியலில் இது எப்படிப் பயன்படுத்தப்படுகிறது? வாருங்கள், அறிவியல் மற்றும் உளவியல் ஆதாரங்களோடு அலசுவோம்.

1. செலிபிரிட்டி மேனேஜ்மென்ட் கம்பெனிகள் என்றால் என்ன? அவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள்?

ஒரு காலத்தில் நடிகர்கள் என்றால் நடிப்பார்கள், அரசியல்வாதிகள் என்றால் மக்கள் பணி செய்வார்கள். ஆனால் இன்று, அவர்கள் ஒரு பெருநிறுவனத்தின் ‘முதலீடு’. இந்த PR நிறுவனங்கள் ஒரு பிரபலத்தை தனி மனிதனாகப் பார்ப்பதில்லை; அவரை பல கோடிகளை ஈட்டித் தரும் ஒரு ஏடிஎம் இயந்திரமாகவே பார்க்கிறார்கள். இவர்களது முக்கிய வேலைகள் என்னென்ன தெரியுமா?

டேலண்ட் மேனேஜ்மென்ட் (Talent Management)

ஒரு நடிகர் எந்த மாதிரியான படங்களில் நடிக்க வேண்டும், எந்த பிராண்டுகளுக்கு அம்பாசிடராக இருக்க வேண்டும் என்பதை இந்த நிறுவனங்கள்தான் முடிவு செய்கின்றன. ஒரு மாஸ் ஹீரோவாக காட்ட வேண்டுமா அல்லது ஃபேமிலி ஆடியன்ஸை கவரும் நாயகனாகக் காட்ட வேண்டுமா என்பதைத் திட்டமிடுவதே இவர்கள்தான்.

பப்ளிக் ரிலேஷன்ஸ் (PR) மற்றும் இமேஜ் பில்டிங்

செய்தித்தாள்கள், டிவி சேனல்கள், யூடியூப் சேனல்கள் என அனைத்திலும் தங்கள் ‘க்ளையன்ட்’ (பிரபலம்) பற்றிய பாசிட்டிவான செய்திகள் மட்டுமே வருவதை உறுதி செய்வது.

க்ரைசிஸ் மேனேஜ்மென்ட் (Damage Control / Crisis Management)

ஒரு பிரபலம் குடித்துவிட்டு வண்டி ஓட்டி மாட்டிக்கொண்டாலோ, அல்லது தவறாகப் பேசி சர்ச்சையில் சிக்கினாலோ, உடனே களத்தில் இறங்குவது இவர்களது வேலைதான். அந்தச் செய்தியை எப்படி மறைப்பது, அல்லது மக்களின் கோபத்தை எப்படி வேறு பக்கம் திருப்புவது என்று யோசிக்க இவர்களிடம் ஒரு தனி ‘வார் ரூம்’ (War Room) இருக்கும்.
சோஷியல் மீடியா கண்ட்ரோல்: ஒரு பிரபலம் காலையில் எழுந்து குட் மார்னிங் சொல்வதில் ஆரம்பித்து, இரவு படுக்கப் போகும் வரை இன்ஸ்டாகிராமிலும் X (ட்விட்டர்) தளத்திலும் என்ன போட வேண்டும், எந்தெந்த வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிப்பது இந்த PR ஏஜென்சிகளே.

2. ஒரு ‘ஸ்டார்’ இமேஜ் எப்படி செதுக்கப்படுகிறது? (The Art of Image Building)

ஒருவரை சூப்பர்ஸ்டார் ஆக்குவது அவரின் திறமை மட்டும் கிடையாது. மக்கள் அவரை எப்படிப் பார்க்கிறார்கள் என்ற உளவியலில்தான் வெற்றியே இருக்கிறது. இதற்காக PR ஏஜென்சிகள் சில சூத்திரங்களை (Formulas) பயன்படுத்துகின்றன.

1. ‘ஜீரோ டூ ஹீரோ’ கதை (The Origin Story)

மக்கள் எப்போதுமே கஷ்டப்பட்டு மேலே வந்தவர்களைக் கொண்டாடுவார்கள். அதனால், ஒரு பிரபலம் எவ்வளவு வசதியான பின்னணியில் இருந்து வந்திருந்தாலும், “நான் ஒரு காலத்தில் பஸ்ஸுக்குக் காசு இல்லாமல் நடந்தே போனேன்”, “நான் வெறும் சோறு மட்டும் சாப்பிட்டு வளர்ந்தேன்” என்ற கதையை எல்லா மேடைகளிலும் சொல்லச் சொல்வார்கள். இது சமானிய மக்களிடம் ஒரு மிகப்பெரிய அனுதாபத்தையும், நெருக்கத்தையும் உருவாக்கும்.

2. உத்வேகக் கதைகள் (Transformation Narratives)

வாழ்க்கையில் தோற்றுப்போய், மனச்சோர்வில் (Depression) இருந்து, பிறகு ஜிம்மில் ஒர்க் அவுட் செய்து எப்படி மீண்டு வந்தேன் என்ற கதைகளைச் சொல்ல வைப்பது. இது அந்தப் பிரபலத்தை வெறும் நடிகராக இல்லாமல், ஒரு ‘உத்வேக நாயகனாக’ (Motivational Figure) மாற்றிவிடும்.

3. போலி நெருக்கம் (Parasocial Relationships) சமூக வலைத்தளங்கள் வந்தபிறகு இது மிகப் பெரிய வியாபாரம். உங்கள் ஃபேவரிட் நடிகர் கேமராவைப் பார்த்து, “ஹாய் காய்ஸ், நீங்க இல்லாம நான் இல்லை” என்று சொல்லும்போது, உங்கள் மூளை அவரை உங்கள் நெருங்கிய நண்பராக நினைத்துக்கொள்கிறது. உண்மையில் அவருக்கு நீங்கள் யாரென்றே தெரியாது. இது ஒரு ஒருதலைப்பட்சமான உறவு (Parasocial Relationship). இந்த உளவியல் தந்திரம் மூலம், தங்களை ஒரு குடும்ப உறுப்பினரைப் போல மக்கள் மனதில் பதிய வைத்து விடுகிறார்கள்.
4. இந்த பிம்பம் ஏன் இவ்வளவு முக்கியம்? இத்தனை கோடி செலவு ஏன்?
   உங்களுக்கு ஒரு சந்தேகம் வரலாம். “நன்றாக நடித்தால் மட்டும் போதாதா? எதற்கு இமேஜ்?” என்று. இங்குதான் வியாபாரம் இருக்கிறது.

பல கோடி ரூபாய் விளம்பரங்கள் (Brand Deals): ஒரு சோப்பு கம்பெனி அந்தப் பிரபலத்திற்கு 10 கோடி ரூபாய் கொடுத்து விளம்பரத்தில் நடிக்க வைக்கிறது என்றால், அவர் முகத்துக்காகவோ நடிப்புக்காகவோ அல்ல. மக்கள் அவர் மீது வைத்திருக்கும் ‘நம்பிக்கை’க்காக (Trust). அந்த நம்பிக்கைதான் இங்கு பணம்.

தகவல் சுமை (Information Overload):

இன்று எதை வாங்குவது, எந்தப் படத்தைப் பார்ப்பது என்று மக்களுக்கு ஏகப்பட்ட குழப்பங்கள். அந்த நேரத்தில், நாம் நம்பும் ஒரு பிரபலம் ஒரு பொருளைப் பரிந்துரைத்தால், மூளை சோர்வில்லாமல் உடனே அதை வாங்க முடிவு செய்துவிடும்.

பாக்ஸ் ஆபிஸ் ஓபனிங் (Box Office Numbers)

படம் நன்றாக இருக்கிறதோ இல்லையோ, அந்தப் பிரபலத்தின் மீதான பிம்பம் வலுவாக இருந்தால் முதல் மூன்று நாட்களில் படம் பல கோடிகளை வசூலித்துவிடும். தயாரிப்பாளர் சேஃப்.

4. நம் மனதை அவர்கள் எப்படி ஹேக் செய்கிறார்கள்? (The Psychology of Public Manipulation)

நமது மூளையின் சில அடிப்படை பலவீனங்களை வைத்துத்தான் இந்த PR ஏஜென்சிகள் விளையாடுகின்றன. அவர்கள் பயன்படுத்தும் சில முக்கியமான அறிவியல்/உளவியல் தந்திரங்கள்:

1. ஒளிவட்ட விளைவு (The Halo Effect)
   ஒருவரிடம் ஒரு நல்ல விஷயத்தைப் பார்த்துவிட்டால், அவரிடம் உள்ள எல்லாமே நல்லதுதான் என்று மனித மூளை கண்மூடித்தனமாக நம்பும். இதற்குப் பெயர்தான் ‘ஹாலோ எஃபெக்ட்’. திரையில் தொடர்ந்து நேர்மையான போலீஸ் அதிகாரியாகவோ, ஊழலை எதிர்ப்பவராகவோ ஒரு நடிகர் நடித்தால், நிஜ வாழ்க்கையிலும் அவர் நேர்மையானவர் என்று மக்கள் நம்ப ஆரம்பித்துவிடுவார்கள். இதை வைத்துக்கொண்டுதான் அந்த நடிகரின் நிஜ பிம்பத்தை PR ஏஜென்சிகள் கட்டமைக்கின்றன.
2. மந்தை மனப்பான்மை (Herd Mentality / The Sheeple Effect)

“எல்லாரும் அவரைப் கொண்டாடுறாங்க, ட்ரெண்டிங்ல இருக்காரு, அப்போ அவர் பெரிய ஆளாத்தான் இருக்கணும்!” என்று மனித மனம் நினைக்கும். இதை உருவாக்கத்தான் பல ஆயிரம் போலி அக்கவுண்ட்களை (Bots) உருவாக்குவது, யூடியூப்பில் காசு கொடுத்து வியூஸ் வாங்குவது (Paid Views), ட்விட்டரில் காசு கொடுத்து ட்ரெண்ட் செய்வது (Astroturfing) போன்ற வேலைகளைச் செய்கிறார்கள்.

3. அறிவாற்றல் முரண்பாடு (Cognitive Dissonance)

ரசிகர்கள் ஒரு பிரபலத்தை உயிருக்கு உயிராக நேசிப்பார்கள். திடீரென அந்தப் பிரபலம் ஒரு பெரிய தவறு செய்து மாட்டுவார். இப்போது ரசிகனின் மூளை குழப்பமடையும். “நான் இவ்வளவு நேசிக்கும் என் தலைவன், எப்படி தப்பு செய்யலாம்?” என்று மூளைக்குள் ஒரு முரண்பாடு வரும். அந்த நேரத்தில், PR ஏஜென்சி “அவர் தெரியாமல் செய்துவிட்டார்” அல்லது “அவரை யாரோ சிக்க வைத்துவிட்டார்கள்” என்று ஒரு சிறு செய்தியை கசியவிடும். உடனே ரசிகர்கள் நிம்மதியடைந்து, அந்தத் தவறை நியாயப்படுத்தத் தொடங்கிவிடுவார்கள்.

5. நிஜ உலகில் அரங்கேறும் நாடகங்கள் (Real-World Manipulation Scenarios)

இதெல்லாம் வெறும் தியரி இல்லை. நிஜத்தில் நடக்கும் சில கிளாஸிக் PR நாடகங்களைப் பாருங்கள்:

சீன் 1: “நன்கொடை” என்ற கேடயம் (The Charity Shield)

ஒரு பெரிய நடிகரின் படம் ரிலீஸ் ஆகப் போகிறது. ஆனால் படத்திற்கு பெரிய எதிர்பார்ப்பு இல்லை. உடனே என்ன செய்வார்கள்? அவர் ஒரு பெரிய மருத்துவமனைக்கோ அல்லது ஏழைகளுக்கோ பல லட்சங்கள் நன்கொடை கொடுத்ததாக செய்தி வரும். அது உண்மையான நன்கொடையாகக் கூட இருக்கலாம், ஆனால் அதற்கான ‘டைமிங்’ (Timing) கச்சிதமாகத் திட்டமிடப்பட்டிருக்கும். மக்களும் “எவ்வளவு நல்ல மனுஷன், இவருக்காகவே படத்துக்குப் போகணும்” என்று கிளம்பிவிடுவார்கள்.

சீன் 2: பாதிக்கப்பட்டவர் அட்டை (Playing the Victim Card)

ஒரு பிரபலம் ஏதேனும் பேசி சர்ச்சையில் சிக்கிக்கொண்டால், அடுத்த நாள் ஒரு அறிக்கை வரும். “நான் கடந்த சில மாதங்களாகவே கடுமையான மன அழுத்தத்தில் இருக்கிறேன், என்னைச் சிலர் திட்டமிட்டு அழிக்க நினைக்கிறார்கள்” என்று இருக்கும். இது செய்த தவற்றை மறைத்து, அவர் மீது அனுதாபத்தை உருவாக்கும் தந்திரம்.

சீன் 3: அழுகை வீடியோக்களின் செட்டப் (The Apology Aesthetic)

சில யூடியூபர்கள் அல்லது சமூக வலைத்தளப் பிரபலங்கள் தவறு செய்துவிட்டு மன்னிப்பு கேட்பதைப் பார்த்திருக்கிறீர்களா? முகத்தில் மேக்கப் இருக்காது, முடி கலைந்திருக்கும், பின்னால் எந்த அலங்காரமும் இல்லாத ஒரு சாதாரண சுவர் இருக்கும். கண்களில் நீர் ததும்பப் பேசுவார்கள். இதெல்லாம், “நான் எவ்வளவு உடைந்து போயிருக்கிறேன்” என்று காட்டுவதற்காக PR டீம் சொல்லிக்கொடுக்கும் ஒரு ‘விஷுவல் செட்டப்’.

சீன் 4: திட்டமிடப்பட்ட காதல் கிசுகிசுக்கள் (PR Romances)

இரண்டு இளம் நடிகர், நடிகைகள் ஒரு படத்தில் இணைந்து நடிக்கிறார்கள் என்றால், ஷூட்டிங் ஆரம்பிக்கும்போதே இருவருக்கும் காதல் என்று செய்திகள் கசியும். இருவரும் சேர்ந்து காபி ஷாப்பிற்குப் போவார்கள், அதை தற்செயலாக ஒரு கேமராமேன் (Paparazzi) போட்டோ எடுப்பார். இதெல்லாம் அந்தப் படத்தின் மீது ஹைப்பை (Hype) ஏற்றுவதற்காக காசு கொடுத்து செய்யப்படும் பக்கா பிளானிங். படம் ரிலீஸ் ஆன அடுத்த மாதம், இருவருக்கும் பிரேக்-அப் ஆகிவிடும்.

சீன் 5: செயற்கையான ஃபேன் வார் (Fan Wars)

இரண்டு முன்னணி நடிகர்களின் ரசிகர்களைத் தொடர்ந்து சண்டையிட வைப்பது. “யாருடைய படம் பெஸ்ட்? யார் உண்மையான மாஸ்?” என்று விவாதங்களைக் கிளப்பி விடுவது. இதனால் இரு தரப்பு ரசிகர்களும் ரோஷப்பட்டு, தங்கள் பலத்தைக் காட்டத் திரும்பத் திரும்ப தியேட்டருக்குப் போவார்கள். இந்த ஈகோ சண்டையில் லாபம் அடைவது அந்த நடிகர்களும், அவர்களை இயக்கும் வியாபாரிகளும்தான்.

6. அரசியலில் PR ஏஜென்சிகளின் விஸ்வரூபம் (Politics and PR)
   சினிமாவை விடப் பன்மடங்கு ஆபத்தானது அரசியலில் PR ஏஜென்சிகள் புகுவது. இன்று எந்த அரசியல்வாதியும் தாங்களாக முடிவெடுப்பதில்லை. அவர்களுக்குப் பின்னால் பல நூறு கோடிகள் வாங்கும் பொலிட்டிக்கல் PR கம்பெனிகள் (Political Consulting Firms) இயங்குகின்றன.
7. தலைவர் பிம்பம் (Image Building) ஒரு தலைவரை “ஊழலற்றவர்”, “கடின உழைப்பாளி”, “மக்களில் ஒருவர்” என்று திட்டமிட்டுக் கட்டமைக்கிறார்கள். அவர் எந்தக் கலரில் சட்டை அணிய வேண்டும், கூட்டத்தில் பேசும்போது எப்போது கையைத் தூக்க வேண்டும், எந்தக் கோணத்தில் அவரை புகைப்படம் எடுக்க வேண்டும் என்பது வரை அனைத்தும் மைக்ரோ லெவலில் (Micro-managed) பிளான் செய்யப்படுகிறது.
8. திசை திருப்புதல் (Agenda Setting Theory) ஊடகங்களைக் கையில் வைத்துக்கொண்டு இவர்கள் செய்யும் மிகப்பெரிய தந்திரம் இது. மக்கள் எதைப் பற்றிப் பேச வேண்டும் என்பதை இவர்கள்தான் முடிவு செய்கிறார்கள். நாட்டில் வேலைவாய்ப்பின்மை, விலைவாசி உயர்வு போன்ற உண்மையான பிரச்சனைகள் தலைவிரித்தாடும்போது, திடீரென ஒரு மத ரீதியான பிரச்சனையையோ அல்லது சினிமாக்காரரின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையையோ ஊடகங்களில் பேசுபொருளாக மாற்றிவிடுவார்கள். மக்களின் கவனம் முற்றிலும் திசைதிருப்பப்படும்.
9. நாமும் அவர்களும் – பிரித்தாளும் சூழ்ச்சி (Us vs Them / Social Identity Theory) மக்களைத் தொடர்ந்து ஒரு பயத்திலேயே வைத்திருப்பது. தங்களை “நாட்டின் காவலர்கள்” (Us) போலவும், எதிர்க்கட்சியினரை அல்லது வேறு சமூகத்தினரை “எதிரிகள்” (Them) போலவும் கட்டமைப்பது. “நான் இல்லை என்றால் நாடு அழிந்துவிடும்” என்ற ஒரு கற்பனையான பயத்தை மக்கள் மனதில் விதைத்து, வாக்குகளை அறுவடை செய்வது.
10. எக்கோ சேம்பர்ஸ் மற்றும் டேட்டா அரசியல் (Echo Chambers & Data-Driven Politics)

நீங்கள் சமூக வலைத்தளங்களில் எதைப் பார்க்கிறீர்கள், எதை லைக் செய்கிறீர்கள் என்ற டேட்டாவை (Data) திருடி, உங்களுக்கு என்ன பிடிக்குமோ அதை மட்டுமே உங்கள் டைம்லைனில் காட்டுவார்கள். இதனால், ஒரு கட்டத்தில் “நாம் நினைப்பதுதான் சரி, நாடே இப்படித்தான் நினைக்கிறது” என்ற ஒரு மாய வலைக்குள் (Echo Chamber) நீங்கள் சிக்கிக் கொள்வீர்கள்.

7. இந்த மாய வலையிலிருந்து நாம் தப்பிப்பது எப்படி?

(How to Be Aware?)
இவ்வளவு பெரிய கார்ப்பரேட் நெட்வொர்க்கிடம் இருந்து சாமானிய மக்கள் எப்படித் தப்பிப்பது? விழிப்புணர்வு ஒன்றுதான் இதற்கான தீர்வு.

1. கலையையும் கலைஞனையும் பிரிக்கப் பழகுங்கள் (Separate Art from the Artist)

ஒருவர் திரையில் சிறப்பாக நடிக்கிறார் என்பதற்காகவோ, மைதானத்தில் நன்றாக சிக்ஸர் அடிக்கிறார் என்பதற்காகவோ நிஜ வாழ்க்கையிலும் அவர் உத்தமர் என்று நம்பாதீர்கள். அவரது தொழில் வேறு, அவரது தனிப்பட்ட குணம் வேறு என்பதைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

2. உள்நோக்கத்தை ஆராயுங்கள் (Question the Motive)

ஒரு பிரபலம் திடீரென சமூக அக்கறையுடன் ஒரு கருத்தைச் சொல்கிறார் என்றால், “இதற்குப் பின்னால் என்ன வியாபாரம் இருக்கிறது? இவருடைய அடுத்த படம் எப்போது வருகிறது?” என்று லாஜிக்காக யோசிக்கப் பழகுங்கள்.

3. இருண்ட குணங்களை அடையாளம் காணுங்கள் (Beware of the Dark Triad)

உளவியல் ரீதியாக, பெரும்பாலான பிரபலமான நபர்கள் மற்றும் அரசியல்வாதிகளிடம் ‘Dark Triad’ எனப்படும் மூன்று இருண்ட குணங்கள் (சூழ்ச்சித்திறன், சுயமோகம், இரக்கமின்மை) அதிகமாக இருப்பதாக ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. வெளியில் அவர்கள் எவ்வளவு நல்லவர்களாகத் தெரிந்தாலும், கண்மூடித்தனமான பக்தி வேண்டாம்.

4. சமூக வலைத்தள அல்காரிதமைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் (Understand the Algorithm)

ட்விட்டரில் ட்ரெண்ட் ஆகுபவை எல்லாமே உண்மையான மக்களின் கருத்துக்கள் இல்லை என்பதைப் படியுங்கள். IT Cell எனப்படும் ஐடி விங்குகள் காசு கொடுத்து உருவாக்கும் போலிப் பிரச்சாரங்களை அடையாளம் காணும் அளவுக்கு உங்கள் டிஜிட்டல் அறிவை வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள்.

5. ஃபேன் பாயாக (Fanboy) இருப்பதை நிறுத்துங்கள்

பிரபலங்கள் உங்களுக்காக வாழவில்லை, அவர்கள் தங்கள் தொழிலைச் செய்கிறார்கள். அவர்களுக்காக சக மனிதர்களுடன் சண்டை போடுவது, அவர்களது வெற்றியைத் தங்களது வெற்றியாகக் கொண்டாடுவது போன்றவை ஒரு வகையான உளவியல் அடிமைத்தனமே (Psychological Slavery). அந்த மாயையிலிருந்து வெளியே வாருங்கள்.

PR ஏஜென்சிகள் என்பவை மனித மனங்களை இயக்கும் நவீன கால மாயக் கண்ணாடிகள். ஒளியமைப்பு, ஒப்பனை, மற்றும் தந்திரங்களைக் கொண்டு அவர்கள் உருவாக்கும் பிம்பங்கள் பார்ப்பதற்கு அழகாக இருக்கலாம். ஆனால், அந்த பிம்பங்களுக்குப் பின்னால் இருப்பது நமது கவனத்தையும் பணத்தையும் உறிஞ்சும் மிகப்பெரிய வியாபாரம் மட்டுமே.

ஒரு விழிப்புணர்வுள்ள சமூகமாக, நாம் மேடையில் தோன்றும் வெளிச்சத்தை மட்டும் பார்க்காமல், அந்த வெளிச்சத்தை இயக்கும் திரைக்குப் பின்னால் நடப்பவற்றைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். மாயைகளைக் கடந்து உண்மையை ஆராயும் தர்க்கரீதியான சிந்தனை (Logical Thinking) மட்டுமே இந்த கார்ப்பரேட் தந்திரங்களில் இருந்து நம்மைப் பாதுகாக்கும். அடுத்த முறை ஒரு ‘ஸ்டார்’ இன்ஸ்டாகிராமில் சிரிக்கும்போது, அந்தச் சிரிப்புக்கு பின்னால் இருக்கும் பல கோடி ரூபாய் டீலை உங்கள் அறிவுக்கண் பார்க்கட்டும்.

தமிழ்நாட்டில் ஒரு காலத்தில் தேர்தல் பிரச்சாரம் என்பது திண்ணைப் பேச்சுகளாகவும், பிரம்மாண்டமான பொதுக்கூட்டங்களாகவும், வண்ணமயமான சுவரொட்டிகளாகவும் இருந்தது. ஆனால், இன்று களம் முற்றிலுமாக மாறிவிட்டது. தமிழ்நாட்டின் அரசியல் சதுரங்கம் இப்போது நம் உள்ளங்கையில் உள்ள ஸ்மார்ட்போன்களில், குறிப்பாக வாட்ஸ்அப், யூடியூப், எக்ஸ் (ட்விட்டர்) மற்றும் இன்ஸ்டாகிராம் திரைகளில் ஆடப்படுகிறது. பெருநிறுவனங்கள் தங்களின் ‘ப்ராடக்ட்’-ஐ விற்கப் பயன்படுத்தும் அதே அதிநவீன PR (Public Relations) உத்திகள், உளவியல் தந்திரங்கள் மற்றும் ‘டேட்டா சயின்ஸ்’ (Data Science) ஆகியவை இன்று தமிழ்நாட்டு அரசியல்வாதிகளை ‘மாஸ் லீடர்களாக’ (Mass Leaders) கட்டமைக்கப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

சமூக வலைத்தளங்களில் ஒரு அரசியல்வாதியின் பிம்பம் தமிழ்நாட்டில் எவ்வாறு கட்டமைக்கப்படுகிறது, மக்களின் பொதுப்புத்தி எவ்வாறு திசைதிருப்பப்படுகிறது என்பதை அறிவியல் மற்றும் உளவியல் அடிப்படையில் விரிவாகப் பார்ப்போம்.

1. டேட்டா அரசியல் மற்றும் வாட்ஸ்அப் மைக்ரோ-டார்கெட்டிங் (Data-Driven Micro-Targeting)

சமூக வலைத்தள அரசியல் பிரச்சாரத்தின் இதயம் ‘டேட்டா’ (Data). இன்று எந்த அரசியல் கட்சியும் ஒட்டுமொத்த மாநிலத்திற்கும் ஒரே வகையான பிரச்சாரத்தைச் செய்வதில்லை. மாறாக, வாக்காளர்களை அவர்களின் சாதி, மதம், இருப்பிடம், வயது மற்றும் பொருளாதார நிலை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் பல மைக்ரோ குழுக்களாகப் பிரிக்கிறார்கள்.

வாட்ஸ்அப் என்னும் பேராயுதம்: தமிழ்நாட்டில் வாட்ஸ்அப் என்பது வெறும் தகவல் பரிமாற்றச் செயலி அல்ல; அது ஒரு மாபெரும் அரசியல் கருவி. ஒவ்வொரு வார்டுக்கும், ஒவ்வொரு சமூகத்திற்கும் தனித்தனி வாட்ஸ்அப் குழுக்களை ஐடி விங் (IT Wing) நிர்வகிக்கிறது.

பொருத்தப்பட்ட செய்திகள் (Tailored Messaging)

கொங்கு மண்டலத்தில் உள்ள ஒரு வாட்ஸ்அப் குழுவில் ஒரு அரசியல் கட்சியின் தொழில் வளர்ச்சித் திட்டங்கள் பகிரப்படும். அதே கட்சியின் தென் மாவட்ட வாட்ஸ்அப் குழுவில், அந்தப் பகுதியின் குறிப்பிட்ட சாதித் தலைவர்களை அந்த அரசியல்வாதி புகழ்ந்து பேசிய வீடியோ பகிரப்படும்.
உளவியல் தந்திரம் – மாய உண்மை.

விளைவு (Illusory Truth Effect)

ஒரு பொய்யை அல்லது வதந்தியைத் திரும்பத் திரும்பப் படிக்கும்போது, மனித மூளை அதை உண்மை என்று நம்பத் தொடங்கிவிடும். வாட்ஸ்அப்பில் “Forwarded many times” என்ற முத்திரையுடன் வரும் செய்திகள், இந்த உளவியல் தந்திரத்தைப் பயன்படுத்தியே மக்களின் மனதில் ஆழமாகப் பதிக்கப்படுகின்றன.

2. ஐடி விங் மற்றும் செயற்கையான ட்ரெண்டிங் (IT Wings & Astroturfing)

தமிழ்நாட்டில் உள்ள முன்னணி அரசியல் கட்சிகள் அனைத்தும் ஆயிரக்கணக்கான சம்பளதாரர்களைக் கொண்ட ‘ஐடி விங்’ (தகவல் தொழில்நுட்ப அணி) அமைப்புகளைப் பெருநிறுவனங்கள் போல நடத்தி வருகின்றன. இவர்களது முக்கிய வேலை ஒரு அரசியல்வாதியை எப்போதும் ட்ரெண்டிங்கில் வைத்திருப்பதுதான்.

ஆஸ்ட்ரோடர்ஃபிங் (Astroturfing)

ஒரு குறிப்பிட்ட ஹேஷ்டேக்கை (#Tag) மக்கள் தாமாகவே முன்வந்து ட்ரெண்ட் செய்வது போன்ற ஒரு மாயையை உருவாக்குவது. இதற்காக பல்லாயிரக்கணக்கான போலி கணக்குகள் (Bots) மற்றும் மென்பொருட்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஒரு அரசியல்வாதி மேடையில் பேசி முடிப்பதற்குள், அவர் பேசியது எக்ஸ் (ட்விட்டர்) தளத்தில் தேசிய அளவில் ட்ரெண்ட் ஆக்கப்படும்.

எதிரொலி அறைகள் (Echo Chambers)

நீங்கள் ஒரு கட்சிக்கு ஆதரவாக இரண்டு வீடியோக்களைப் பார்த்துவிட்டால், சமூக வலைத்தள அல்காரிதம் உங்களுக்குத் தொடர்ந்து அதே கட்சி ஆதரவு வீடியோக்களை மட்டுமே காட்டும். இதனால், “தமிழ்நாடே இந்தத் தலைவருக்குப் பின்னால்தான் நிற்கிறது” என்ற ஒரு போலி பிம்பம் உங்கள் மூளைக்குள் கட்டமைக்கப்படுகிறது.

3. மீம்ஸ்: சிரிப்பிற்குள் ஒளிந்திருக்கும் அரசியல் ஆயுதம் (Weaponization of Meme Culture)

இந்தியாவிலேயே மீம்ஸ் (Memes) கலாச்சாரத்தை மிக வலுவாகவும், தர்க்கரீதியாகவும் அரசியலுக்குப் பயன்படுத்தும் மாநிலம் தமிழ்நாடுதான். வடிவேலு, கவுண்டமணி, சந்தானம் போன்ற நகைச்சுவை நடிகர்களின் டெம்ப்ளேட்டுகள் இங்கு அரசியல் மார்க்கெட்டிங்கின் மிக முக்கியக் கூறுகள்.

தர்க்கத்தைத் தாண்டும் உளவியல் (Bypassing Critical Defenses)

ஒரு அரசியல்வாதியை நேரடியாக விமர்சித்துப் பேசினால், மாற்றுக் கட்சியினரின் மூளை அதை உடனடியாக தர்க்கரீதியாக எதிர்க்கும். ஆனால், அதே விமர்சனத்தை ஒரு வடிவேலு மீம்ஸ் மூலம் சொல்லும்போது, மூளை முதலில் சிரிக்கிறது. சிரிக்கும் அந்த நொடியில், நமது தர்க்கரீதியான தற்காப்புத் திறன் (Defensive mechanism) குறைந்துவிடுகிறது. அந்த இடைவெளியில் அரசியல் செய்தி மிகவும் எளிதாக மனதில் புகுத்தப்படுகிறது.

எதிராளியின் பிம்பத்தை உடைத்தல்: ஒரு அரசியல்வாதியை எவ்வளவு பெரிய அறிவாளியாகக் காட்ட முயன்றாலும், அவரை ‘காமெடி பீஸ்’ ஆகச் சித்தரிக்கும் சில நூறு மீம்ஸ்கள், அவரது பல வருட உழைப்பை ஒரே மாதத்தில் தரைமட்டமாக்கிவிடும். இது PR ஏஜென்சிகள் பயன்படுத்தும் மிக மோசமான, ஆனால் வெற்றிகரமான தந்திரமாகும்.

4. இன்ஃப்ளூயன்சர் மார்க்கெட்டிங் மற்றும் ‘நியூட்ரல்’ முகமூடிகள் (Influencer PR & Paid Interviews)

இன்றைய இளைஞர்கள் பாரம்பரிய செய்தி சேனல்களைப் பார்ப்பதில்லை. யூடியூபர்களைத்தான் அதிகம் நம்புகிறார்கள். இதைப் புரிந்துகொண்ட PR நிறுவனங்கள், வியூகத்தை மாற்றியுள்ளன.

போலி நெருக்கம் (Pseudo-Intimacy): அரசியல்வாதிகள் இன்று அரசியல் விமர்சகர்களிடம் மட்டும் பேட்டி அளிப்பதில்லை. பிரபலமான உணவுப் பதிவர்கள் (Food Vloggers), பைக் ரிவியூவர்ஸ் மற்றும் சினிமா விமர்சகர்களிடம் சென்று சகஜமாகப் பேசுகிறார்கள். அவர்களுடன் சேர்ந்து பிரியாணி சாப்பிடுவது, சாதாரணமாக ஜோக் அடிப்பது போன்ற வீடியோக்கள் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்படுகின்றன. இதன் மூலம் அந்த அரசியல்வாதி மிகவும் ‘கூல்’ (Cool) ஆனவர், நம் வீட்டு ஆள் போன்றவர் என்ற பிம்பம் இளைஞர்கள் மத்தியில் உருவாக்கப்படுகிறது.

விலைக்கு வாங்கப்படும் நடுநிலை

தங்களை ‘நடுநிலையான அரசியல் பார்வையாளர்கள்’ (Neutral Analysts) என்று சொல்லிக்கொள்ளும் பல யூடியூப் சேனல்கள், உண்மையில் அரசியல் PR ஏஜென்சிகளின் பே-ரோலில் (Payroll) இயங்குபவை. காசு கொடுத்து, தங்களுக்குச் சாதகமான கேள்விகளைக் கேட்க வைத்து, அதை ஒரு பிரத்தியேகப் பேட்டியாக மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கிறார்கள்.

5. உணர்ச்சிப் பொறியியல்: பெருமையும், பயமும் (Emotional Engineering)

தமிழ்நாட்டின் அரசியல் எப்போதுமே மொழி, கலாச்சாரம் மற்றும் சமூக நீதி ஆகிய உணர்ச்சிகளுடன் பின்னிப்பிணைந்தது. இந்த உணர்ச்சிகளை சமூக வலைத்தளங்களில் எப்படி ‘என்கேஷ்’ (Encash) செய்வது என்பது PR ஏஜென்சிகளுக்கு நன்றாகத் தெரியும்.

அடையாள அரசியல் (Identity Politics)

ஒரு அரசியல்வாதியைத் தமிழ் மொழியின் காவலராகவோ, அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் ரட்சகராகவோ காட்டுவதற்குத் தொடர்ந்து வீடியோக்கள் வெளியிடப்படும். “நமது இனம்”, “நமது கலாச்சாரம்” ஆபத்தில் இருக்கிறது என்ற ஒரு பயத்தை (Fear-mongering) செயற்கையாக உருவாக்குவார்கள். பயம் இருக்கும் இடத்தில் தர்க்கம் வேலை செய்யாது என்பது உளவியல் உண்மை.

பிரித்தாளும் வியூகம்: சமூக ஊடகங்களில் விவாதங்களை ஆக்கபூர்வமாக நடக்க விடாமல், எப்போதும் இரண்டு துருவங்களாக (உதாரணமாக: திராவிடம் vs தேசியம்) மக்களை அடித்துக்கொள்ள விடுவார்கள். இந்தச் சண்டையின் மூலம் இரண்டு தரப்பு அரசியல்வாதிகளுமே தங்களது வாக்கு வங்கியைத் தக்கவைத்துக் கொள்கிறார்கள்.

6. திசை திருப்புதல் மற்றும் டேமேஜ் கண்ட்ரோல் (Crisis Distraction Tactics)

தமிழ்நாட்டில் ஒரு உண்மையான மக்கள் பிரச்சனை வெடிக்கும்போது (உதாரணமாக: வெள்ள பாதிப்பு, ஊழல் குற்றச்சாட்டு, மின்வெட்டு), அதைச் சமாளிக்க PR நிறுவனங்கள் கையாளும் முறை மிகவும் சுவாரஸ்யமானது.

புகைமண்டல உத்தி (Smokescreen Tactic)

அரசாங்கத்திற்கோ அல்லது தலைவருக்கோ கெட்ட பெயர் வரும் சூழல் ஏற்பட்டால், ஐடி விங் உடனடியாக வேறொரு தேவையில்லாத சர்ச்சையை சமூக வலைத்தளங்களில் கொளுத்திப் போடும். யாரோ ஒரு சினிமா நடிகர் பல வருடங்களுக்கு முன் பேசிய வீடியோ, அல்லது ஒரு மத ரீதியான சர்ச்சை திடீரென ட்ரெண்ட் ஆக்கப்படும். ஒட்டுமொத்த செய்தி சேனல்களும், யூடியூப் சேனல்களும் அந்த சினிமா சர்ச்சையைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்கிவிடும். இதனால் மக்களின் கவனம் உண்மையான பிரச்சனையில் இருந்து முற்றிலுமாகத் திசைதிருப்பப்படும்.

சமூக வலைத்தளங்கள் இன்று அரசியல் தலைவர்களை உருவாக்கும் தொழிற்சாலைகளாக மாறிவிட்டன. ஒரு அரசியல்வாதியின் எளிமையான தோற்றம், ஆவேசமான பேச்சு, திடீர் கோபம் என கேமராவிற்கு முன்னால் நடக்கும் ஒவ்வொன்றும் பலமுறை ஒத்திகை பார்க்கப்பட்ட, பல கோடி ரூபாய் முதலீடு செய்யப்பட்ட PR நாடகமே.

தமிழ்நாட்டு வாக்காளர்கள் இந்த டிஜிட்டல் மாய வலையில் சிக்காமல் இருக்க வேண்டும் என்றால், சமூக வலைத்தளங்களில் வரும் எந்தவொரு ட்ரெண்டிங்கையும், எமோஷனலான வீடியோவையும் கண்மூடித்தனமாக நம்புவதைத் தவிர்க்க வேண்டும். ஒரு அரசியல்வாதியை அவர் அணியும் ஆடையை வைத்தோ, அவர் சாப்பிடும் கடையை வைத்தோ, அல்லது அவர் பேசும் உணர்ச்சிகரமான வசனங்களை வைத்தோ மதிப்பிடாமல், அவர் முன்வைக்கும் கொள்கைகள் மற்றும் செயல்படுத்திய திட்டங்களின் அடிப்படையில் மட்டுமே தர்க்கரீதியாகப் பகுப்பாய்வு செய்ய வேண்டும். அல்காரிதம்கள் (Algorithms) ஆள நினைக்கும் இந்த உலகில், நமது சொந்த அறிவைப் பயன்படுத்துவது மட்டுமே ஜனநாயகத்தைக் காக்கும் ஒரே ஆயுதம்