பூமியைப் பிளந்து 16 ஆயிரம் அடி ஆழ் கிணறு தோண்டி கச்சா எண்ணெயைக் களவாடு..! நிலத்தடி நீரை விசமாக்கி நெல்வயலுக்கு நெருப்புவை..! நெற்களஞ்சியத்தை ஹைட்ரோகார்பனாக மாற்றிவிடு..! இப்போது யாகம் நடத்து அதுவும்… “பர்ஜன்ய சாந்தி வருண ஜபம் வேள்வி” நடத்து! மழை வரும் காட்டை அழித்து பல்லுயிர்களை வேட்டையாடு! உல்லாச விடுதிகளை உயர்த்திக் கட்டி குடித்து கும்மாளமடி! இயற்கையைச் சுரண்டி கோடிக் கோடியாய் கொள்ளையடி! இப்போது யாகம் நடத்து அதுவும்…Continue Reading

புதிதாய் தொழிலுக்கு வந்த தேச பக்தனே எனக்கு தேசபக்தியை கற்பிக்காதே நான்தான் இந்த தேசம் நான்தான் இந்த தேசத்தின் குரல் நான்தான் இந்த தேசத்தின் மொழி கங்கையும் காவேரியும் என் ரத்த நாளங்களில் பாய்கிறது கபீரும் ஆண்டாளும் என்னைத் துயில் எழுப்புகிறார்கள் இமையமும் குமரியும் நான் நடைபழகும் முற்றங்கள் நூறு மொழிகள் ஆயிரம் வாழ்க்கை முறைகள் பல்லாயிரம் ஒற்றுமைகள் வேற்றுமைகள் இருந்தும் இந்த தேசம் வெறுப்பினால் வெல்லப்பட முடியாததாக இருக்கிறதுContinue Reading

சூலத்தால் எழுதப்பட்டவன் இனி பாடலாம் நாமகரணத்தின் ஆரோகணத்தை எதிர்கருத்து பேசினால் நினைவில் இருக்கட்டும் அறுத்தெறியப்படும் உனது நாக்கு. எழுதுவதற்காக அல்ல பேனாவை உடைத்தெறி ஒரு கை உனது நிர்வாணத்தை மறைக்கவும் இன்னொரு கை ஓட்டுப்போடவும் விதிக்கப்பட்டவை தெருவில் கூடி கலகம் செய்தால் மனதில் வை துண்டிக்கப்படும் உனது கழுத்து. பெருங்குருதி சிந்திய சமகாலத்தின் தடங்களை வரைந்த தூரிகைகளை தூரயெறி நாமக்கட்டியில் தீட்டிவை புதிய தேசமொன்றின் புனைவுக்கதைகளை. முடிந்தவரை கண்களை காதுகளைContinue Reading

வீட்டு வாசல் ஏறிவரும் வண்ணாத்திக்குச் சோறிடுவோம் தெருக்கள் பலவாக முறைவைத்து உச்சி வெயிலின் மடுத்துறையில் ஊர்த்துணிகள் துவைத்துத் துவைத்து கூன் விழுந்துப்போன வண்ணாத்தியின் மூச்சு வாங்கி எதிரொலிக்கும் வானம் ஏரிக்கோடி வரை சோகத்தால் அதிரும் சாமத்திலே வெள்ளாவி மூட்டும் வண்ணாத்தி இன்னார் இன்னார் வீட்டுத் துணிகளுக்கென்று இடும் அடையாளக்குறி உதிராது மூட்டுவாள் வெள்ளாவி கணவனின் இம்சை மனசிலே கொப்பளிக்க நெடும்நேரம் ஆகியும் மூட்டுவாள் வெள்ளாவி அனல் உருக்க தீட்டுத் துணிகளின்Continue Reading

ஒரு பெருங்கடலின் மௌனத்துக்குள் உயிர்த்திருக்கும் முத்தென காத்திருக்கும் மனம் வாய்த்திருக்கவில்லை எவருக்கும் ஒருபொழுதும் வசப்படாத வானத்தின் நிறங்களை யாரின் தூரிகை வரைந்தவை. நீளும் திசையெங்கும் விரியும் பறவைகளின் இரைத்தேடல் போல வாழ்க்கை ஏன் அமையவில்லை மனிதனுக்கு. நீரற்றப்பெருவெளியில் வேர்மண்பற்றி காற்றசைக்கும் கடுங்கோடை சிறுசெடிகளின் மழைக்கான நம்பிக்கைகளில் ஒருதுளியேனும் உண்டா நம்மிடம். இந்த வாழ்க்கையை சக மனிதனின் குரலை பகிர்ந்துக்கொள்ளாமல் முழுமையாய் நேசிக்க முடியாது எதையும். மாறிப்புரளும் இரவுபகல்களுக்கிடையில் நசுங்கி பிழைப்பதல்லContinue Reading